با “ارتودنسی نامرئی ” بیشتر آشنا شید

دستگاه های ارتودنسی ویژگی جالبی دارن طوری که بعضی از افراد تمایل دارن که این دستگاه ها تا حد ممکن مخفی شن و یه سریای دیگه مخصوصا در کودکان و نوجوانان تمایل به به کار گیری رنگای جور واجور از اون داشته و علاقه مند به نشون دادن این وسایل هستن و به طور دوره ای رنگ کشا اونو عوض می کنن.

ارتودنسی

پیشرفتای علم، دندونپزشکی و مخصوصا رشته تخصصی ارتودنسی رو هم بی نصیب نگذاشته س. تا همین دهه قبل بیماران ارتودنسی انتخاب چندانی واسه وسیله درمانی خود نداشتن و متخصص ارتودنسی ناچار به به کار گیری دستگاه ارتودنسی محدودی بود. در میون این محدودیتا به کار گیری دستگاه های ارتودنسی که جلب توجه کمتری داشته باشه ولی از نظر کیفیت درمانی فرقی با سیستمای درمانی عادی نداشته باشه بازم سخت تر بود. با پیشرفت تکنولوژی دستگاه های ارتودنسی متنوعی با توانایی ارتودنسی نامرئی به رشته ارتودنسی معرفی شدن که علاوه بر اینکه از نظر کارآیی با سیستمای عادی فرق زیادی ندارن بلکه از نظر جلب توجه وضعیت بسیار بهتری هم پیدا کردن.

کلا در ارتودنسی سه روش اساسی واسه کاهش جلب توجه وسایل ارتودنسی وجوددارد. این سه روش عبارتند از ارتودنسی نامرئی با براکتای همرنگ دندون، ارتودنسی نامرئی با روش اینویزالاین و ارتودنسی نامرئی با سیستم لینگوال.

براکتای سرامیکی (همرنگ دندون):

این براکتا ظاهر شفافی دارن و وقتی که روی دندانا قرار می گیرن به دلیل نزدیکی رنگ اونا به رنگ دندون ها جلب توجه نمی کنن. در گذشته این وسایل از نظر ساخت مشکلاتی داشتن و نتیجه درمانی با اونا خوب وسایل عادی نبود ولی در سالای گذشته انواعی از این براکتا عرضه شده که امکان کسب بهترین یافته ها رو جفت و جور کرده. مهم ترین مزیت این براکتا زیبایی ظاهری و شیک بودن اونا هستش. عیب کلی این وسایل هم در هزینه تقریبا زیادتریه که باید پرداخت شه. امکان به کار گیری سیمای همرنگ دندون به همراه این براکتا هست تا این وسایل تا حد زیادی استتار شن.

سیستم ارتودنسی اینویزالاین:

این سیستم از موادی مشابه پلاستیک شفاف ساخته می شن که واسه اصلاح نامرتبیای ناچیز دندانی قابل استفاده س. بر خلاف تبلیغات زیادی که در مورد کارایی این سیستم می شه محدودیتای کلی ای در استفاده گسترده از این روش هست. طوری که کاربرد کلی این روش در ایران امروزه در حد به کار گیری این وسایل واسه حفظ یافته های درمانه.

نکته مهم در مورد به کار گیری این وسایل دقت در حفظ بهداشت دهن و دندون است. هرچند حفظ بهداشت دهن در به کار گیری دستگاه های متحرک آسون تره ولی اگه با همین تصور بهداشت دندانا خوب کنترل نشه و پلاک شفاف خوب تمیز نشه خطر زردشدن دندانا و بروز پوسیدگی دندانی زیاد میشه. انواعی از این رشو با طراحی کامپیوتری هست که الان امکان به کار گیری اون در ایران مقرون به صرفه نیس.

مزیت کلی این وسایل در نامریی بودن و متحرک بودن اونا هستش پس امکان برداشتن اونا در موارد خاص هست که همین مسئله می تونه نقطه ضعف اونم تلقی شه. این سوایل واسه همه کاربرد نداره و تاثیربخشی از اون تا حد زیادی به تکامل درست فکی، دندانی و استفاده درست وابسته.

روش ارتودنسی لینگوال:

در این روش به معنی تموم کلمه وسایل ارتودنسی از روبرو قابل رویت نیستن. در این روش وسایل ارتودنسی در پشت دندانا قرار داده می شن. این روش مخصوصا در افراد مشهور مثل هنرمندان و سیاستمداران طرفدار داره. درمان با این روش واسه متخصص ارتودنسی سخت تره چون که دسترسی به وسایل پشت دندانا سخت تره. حالا خوبیش اینه علم و وسایل لازم واسه درمان با این روش در کشور ما وجود داشته و افراد علاقه مند از این روش بهره مند شدن. مهم ترین مزیت این روش نامریی بودن کامل اون و مهم ترین مشکلات اون تداخل با صحبت کردن در مراحل اولیه در بعضی افراد و هزینه بسیار زیاد اون هستش.

به کار گیری هر کدوم از روشای درمانی فوق تا حد زیادی وابسته شدیدا حساسیت مریض و شدت ناهنجاری بیماره. در این مورد متخصص ارتودنسی با معاینه مریض میتونه بهترین روش رو واسه مریض مشخص اونو بهش پیشنهاد کنه./ برترینا

.

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *